“อรุณเบิกฟ้า นกกาโบยบิน ออกหากินร่าเริงแจ่มใส … ” เพลงนี้คงเป็นที่คุ้นเคยกันดี (ถึงขนาดร้องได้เลยทีเดียว) เพราะตอนเด็กๆ จะรีบตื่นเช้ามาดูรายการเจ้าขุนทองตอนเจ็ดโมง อิอิ จนกระทั่งมีเพลง “โหยหา ความรักความเมตตา … ” เป็นเพลงของรายการแบ่งปันรอยยิ้ม ซึ่งเป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่า นี่เป็นรายการของเด็กรายการสุดท้ายแล้ว เหอๆ นั่นเป็นเรื่องของอดีต เพราะเด็กสมัยนี้ (รวมผมด้วย) ตื่นกันซะบ่าย นอนกันซะแบบว่า eating houses and towns ทำให้ไม่โอกาสได้สัมผัสอากาศบริสุทธิ์ยามเช้าเลย
post นี้ผมพาเพื่อนๆมาดื่มด่ำกับบรรยากาศยามเช้าที่ทะเลน้อย จ.พัทลุง สำหรับคนที่จะมาเที่ยวส่วนใหญ่แล้วจะต้องมาค้างคืนใกล้ๆ เพราะจะต้องตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ (ประมาณตีห้า) เพื่อดูนกเป็ดน้ำ ถ้าจะตื่นสายหน่อยก็ไม่มีใครว่าครับ แต่ก็จะไม่เห็นนกแล้ว แดดก็แรงด้วย นี่เป็นโอกาสดีสำหรับผมเลย ที่จะได้รับอรุณในยามเช้าเหมือนสมัยเด็กๆอีกครั้ง
ทะเลน้อยเป็นทะเลสาบน้ำกร่อย ที่ผสมน้ำเค็มจากทะเลสาบสงขลา
มองไปทางไหนก็เห็นนกเป็ดน้ำเต็มไปหมด ต้องไปเห็นด้วยตาตัวเอง
ถ้าตื่นสาย นกหายจากไปเกือบหมด มีดอกบัวบานสะพรั่งแทน
ท่ามกลางบึงบัว ไม่ว่ามองไปทางไหนก็มีแต่สีชมพูเต็มไปหมด
เก็บมาให้เห็นกันชัดๆ ถนัดตา
นี่เป็น “พระตำหนักทะเลน้อย” ครับ ไม่สามารถเปิดให้เข้าชมได้
กี่ร้อยกี่พันรูป ก็ไม่สู้ไปเห็นเองหรอกครับ
so d0m3z
