เรื่องราวของ “เขา” และ “เธอ” ที่มีผู้ชายคนหนึ่งได้ประสบและเล่าให้ “ผม” ฟังอีกทีหนึ่ง
“เขา” คือคนที่ไม่เคยมีใคร ใครๆ ก็รู้ว่าเขาเหงาเดียวดายขนาดไหน
“เธอ” คือคนที่มีใคร(อีกคน) ใครๆ ก็รู้ว่าเธอน่ารักขนาดไหน
เมื่อเขาได้มาเจอกับเธอ ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไป . . .
อีกไม่กี่วันก็จะถึงเทศการสอบกลางภาคแล้ว เขาตื่นขึ้นมองดูนาฬิกาตรงหน้า มันบ่ายแล้วนี่หน่า เวลาผ่านไปอีกวันนึงแล้วเหรอ เพิ่งจะอ่านจบไปแค่เรื่องเดียวเองหรือนี่ ในใจก็คิดว่า “เมื่อวานเรามัวคิดบ้าอะไรอยู่นะ ไม่ยอมอ่านหนังสือหนังหา จะสอบอยู่แล้ว” วันนี้ก็คงจะเข้าอีหรอบเดิมอีกแน่ๆ นั่งคิดถึงเธอได้ทุกเวลา
เคยไหม? ที่นอนๆ อยู่ ก็ตื่นมาเปิด msn เพื่อรอใครบางคน . . . อาการคิดถึง อยากคุยด้วย อยากเห็นหน้า มันเป็นความรู้สึกลึกๆ ที่เกิดขึ้นตลอดเวลา หลายครั้งนะที่เขาคิดหลีกหนี หันไปหาอะไรทำ แต่มันไม่ได้ช่วยอะไรเลยจริงๆ บางครั้งดูเหมือนเขาจะแค่นั่งๆ นอนๆ ไม่ทำอะไร แต่ในใจเขาหนะว้าวุ่นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ตอนนี้เธอทำอะไรอยู่นะ? ใกล้สอบแล้วเธออ่านหนังสือจบหรือยัง? วันนี้เธอออกไปไหนกะใครหรือป่าว?
สิ่งที่เขาทำ ดูเป็นแค่ความหวังดีเล็กๆ เท่านั้น แต่ในใจเปี่ยมล้นด้วยความจริงใจและความหวังดี ถ้าเขาได้รู้ว่าเธออยากได้อะไร ไม่ทันที่เธอจะขอหรอก เขาก็หามาให้เธอแล้ว ก็แค่อยากให้เธอพอใจ เขาไม่เคยเสียใจเลย แม้สิ่งที่เขามอบให้ บางครั้งทำให้ตัวเขาเจ็บปวดเพียงใด ผมว่านะ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เขามอบหัวใจของเขาให้เธอไปหมดแล้ว . . .
อีกไม่กี่วันก็จะสอบแล้ว วันนี้แต่เขาแทบจะไม่ได้อ่านหนังสืออีกแล้ว นั่งเหม่อลอยไปวันๆ จริงๆ เขาเป็นคนที่มีความรับผิดชอบนะ แต่ทำไมเขาเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้นะ ความคิดถึงช่างเป็นเหมือน “ยมทูต” ที่กำลังลากเขาเข้าไปในนรก (ห้องสอบ) ที่กำลังใกล้เข้ามาทุกที
อย่าสงสัยว่าผมไปสาระแนเรื่องชาวบ้านได้ลึกซึ้งขนาดนี้ได้อย่างไร ไม่มีใครเข้าใจ “เขา” ได้ดีกว่าผมหรอก ผมนี่แหละคือคนที่รู้ใจ “เขา” ที่สุด ไม่นานมานี้เขาบอกผมว่า “ตัดใจแล้ว” เขาจะไม่คิดถึงเธออีกแล้ว เพราะเธอมีเจ้าของ(ตั้งแต่แรก)แล้ว เขาพยายามเปลี่ยนอะไรหลายๆ อย่างเลยทีเดียว เขาเอาชื่อเธอออกจาก notify list เขาทำตัวแปลกๆ พยายามไม่คุยด้วย แต่ผมก็ไม่เห็นว่าในใจเขา จะลดความคิดถึงลงเลยแม้แต่นิดเดียว
ปล. เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่าง “เขา” และ “เธอ”
ไม่เกี่ยวกับผม จริงๆ นะ
ปล2. รู้ไว้ใช่ว่า สำนวนไทย “อีหรอบเดิม”
คำว่า “อีหรอบ” เพี้ยนจากคำว่ายุโรปครับ
เขาฝากผมมาบอกว่า
แค่อยากให้เธอได้รู้บ้าง (เห้ยเมิง . . ตื่น !)
January 17th, 2008 at 10:10 pm
โอ้ววว วันนี้มาแนวเส้าๆนะ
แต่เอ๊ะ อ่านแล้วมันคุ้นๆเนอะ 555
January 17th, 2008 at 10:20 pm
สวัสดี โดม
“อีหรอบ” เพี้ยนมาจาก “ยุโรป” จริงเรอะ ไม่จริงมั้ง อย่ามาอำ
January 17th, 2008 at 10:20 pm
ที่ไหนมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ ใจขื่นขม ระทมชั่วนิรันดร์
January 17th, 2008 at 10:56 pm
คิดถึงใครรึจ๊ะ
January 17th, 2008 at 11:35 pm
มะเหมี่ยวเอามาจาก ไซอิ๋ว รึป่าวอ่า quote ของตือโป๊ยก่าย อยากจะฝากบอกคนที่มีฟามรักแต่เสียมันไปหรือกเดาะเพราะรักว่า ไม่รักแหละดีแล้ว หลุดวงจรเกิด ถึงนิพพานง่ายดี แต่ไม่ใช่แบบ ไม่รักแล้วกลายร่างเป็นเยือกเย็นฆ่าคนได้น่าตาธรรมดานะ หันไปหาธรรมะ หาอะไรจิงไม่จิงในชีวิตเพื่อคน(ไม่มี)ส่วนใหญ่และความไม่มีตัวเอง รักมักตาบอดทำบุญก้อขอไปเลยอย่าให้มีคัยมาติดพันอีก ถึงจะทำบุญกะไอคนนั้นก้อตาม ขอให้คนนั้นถึงนิพพานด้วยอย่าได้มีเหตุปัจจัยทำให้ต้องหวนคืนอีก เด๋วจะพยายามกระเสือกกระสนหาหนังสือให้นะ T T รักคือทุกข์ หากการติดทุกข์ชนิดไม่ทุกข์แล้วอะไร
January 17th, 2008 at 11:38 pm
อาแมน T T
January 18th, 2008 at 4:28 pm
จำไม่ได้แล้วน่ะ ซันนี่ แต่ที่แน่ๆ มาจากหนังจีน 555+
January 18th, 2008 at 5:41 pm
อันนี้ซิน่ะที่เค้าเรียกกันว่า text area แล้วอันที่ฉ้านพิมชื่อไปเค้าเรียกว่าอะไรน่ะ text field ช่ายป่ะๆๆ
อ๋ออออ มันเป็นแบบนี้นี่เอง
January 18th, 2008 at 10:34 pm
ก็เน่าดี -*-
ค้นพบความเศร้าในหัวใจ ทำให้เติบใหญ่ขึ้นอีกขั้น เพราะชีวิตไม่มีสิ่งใดเป็นนิรันดร์ จึงมีการ พบพาน และจากลา
แต่งสด 30 วิ ห่วยอย่าบ่น เลิกเศร้าได้ละมั้ง จะทำไรก็ทำซะที -*-
January 19th, 2008 at 11:04 pm
เข้าใจสุดซึ้ง
January 20th, 2008 at 6:12 pm
ไม่มีใครเข้าใจ “เขา” ได้ดีกว่าผมหรอก ผมนี่แหละคือคนที่รู้ใจ “เขา” ที่สุด
เขา นี่หมายเถิงตัวเองรึป่าวค่ะ??
(เพาะไม่มีคัยเข้าใจเราดีเท่าเราเอง ไม่มีคัยรุ้จักเราดีเท่าเราเอง)
. . .
January 25th, 2008 at 2:02 pm
เอ่อ
คงเปนคนสุดท้ายที่มาอ่าน
มั่ยไหวแร้ว
จุกอก
พูดไม่ออก
..
February 22nd, 2008 at 6:12 pm
ทะเลทุกข์ไร้ขอบเขต กลับใจจะพบฟากฝั่ง
February 22nd, 2008 at 6:27 pm
แต่ชีวิตนั้นสั้นยากพ้นมือยมบาล
คิดแล้วให้ทำ ไม่ทำเพราะไม่คิด
คิดแล้วไม่ทำ ให้เริ่มทำจะไม่ต้องคิด
แต่นั่งเปิดๆ ปิดๆ ที่คิดจะไม่ได้ทำ
February 24th, 2009 at 10:20 am
ความคิดถึงห้ามกันไม่ได้จิง ๆ
February 24th, 2009 at 10:29 am
เคยมั้ยเมือคุณคิดถึงใครบางคนคุณรู้สึกทรมาน เพราะคุณคิดว่าเค้าอาจจะไม่คิดถึงคุณ ถึงแม้ว่าการได้คิดถึงใครบางคนจะเป็นเรื่องที่เศร้า แต่ก็ซุ่มชื่นหัวใจ
การได้คิดถึงใครบางคนเป็นหนทางหนึ่งที่จะช่วยให้คุณเติบโต และได้สัมผัสกับความเปลี่ยวเหงามันสอนที่จะให้ เรารู้สึกถึงความอ้างว้าง และทำให้ เราให้เรารู้สึกถึงอีกความรู้สึกนึงคือความว่างเปล่า
อย่าปล่อยให้ความคิดถึง เปลี่ยนแปรเป็นความอิจฉา หรือความหวาดระแวง
หากใครคิดถึงคุณ และคุณรับรู้จงบอกเค้าเถอะ ว่าคุณรับทราบแล้ว
หากคุณคิดถึงเค้าตอบ ก็จงบอกเค้าเช่นกัน อย่าให้เค้ารอเพราะมันจะสาย เกินไป…คิดถึงเหมือนกัน
March 18th, 2009 at 10:14 pm
คิดถึงเขาอยู๋ข้างเดียวทรมานเหลือเกิน